Monday, September 16, 2013

வாழ்வதற்குவேண்டி -For Survival

உள்ளே கனன்றுகொண்டிருக்கும்
தேவைத்தணலின் தாக்கத்தால்
வெந்து விகாரப்பட்டுபோன முகமும்...

பிணக்கு இதுதான் என
தீர்மானிக்கத் தெரியாமல்
எதிர்படுவோரிடமெல்லாம்
எரிந்துவிழச்செய்யும் இயலாமையும்...

பொருள்புரியா வாழ்வின்
தேடல்கள் பொருட்டு
தொலைந்துகொண்டிருக்கும்
சொந்த விருப்பு வெறுப்புகளும்...

வாழ்வதற்குவேண்டி என
வசதியான முத்திரையோடு
அரங்கேறிக்கொண்டிருக்கும்
அத்துமீறல்களும் - காரிய சுரண்டல்களும்...

அசந்தர்ப்பமாக எதிர்படும்
நட்புகளுக்கும் - உறவுகளுக்கும்
ஆயத்த புன்னகையும் ,
' அப்புறம் பார்க்கலாம்' என்ற
தலையசைப்புமாய்
கடந்துபோகவேண்டிய நிர்பந்தங்களுமாய்...

முரண்பட்டுக்கொண்டுதானிருக்கின்றன
வாழ்க்கையும் - எதார்த்தமும்
என்றாலும்...

சிரித்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறது
பக்கத்துவீட்டு வாளியில்
பூத்திருக்கும் ரோஜா
என்வீட்டு தூளியில் ஆடும்
குழந்தையைகண்டு!





Friday, September 13, 2013

காத்திருக்கும் கேள்விகள்.

எதிர் எதிராய் அமர்ந்திருக்கிறோம்
ஏராளமான கேள்விகளோடு,

அலட்டலான பதில்களின்
அபத்தங்கள்
கேட்டவைகளையும்
கேட்கப்படவேண்டிடவைகளையும்
கிடப்பிலேயே கிடத்திவிடுகின்றன.

தவறான பதில்களாய்
நிகழ்ந்துவிட்டவைகளுக்கு
காரணமான கேள்வியை
தேடிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

சரியான கேள்வியாய்
கருதப்பட்டவைகளுக்கு
காரணப்பின்னல்களில்
பதில்களை
மறைத்துக்கொண்டிருக்கிறோம்.

விருப்பமான பதில்கள்
மட்டுமேவேண்டி
கேள்விகள் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் - நாம்
விரும்பத்தகாத பதில்களுக்கான
கேள்விகளை
தவிர்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம்.

சில பதில்களின்
சுயரூபம் நம்மையே
விழுங்கிவிடக்கூடும் என்பதால்
பல கேள்விகளை  தள்ளிநின்று
பார்த்துக்கொண்டிருப்பதிலேயே
காலம் கடத்திக்கொண்டிருக்கிறோம்.


Sunday, September 1, 2013

ஏனோ தெரியவில்லை?

இனி
எப்போதுமே
அழைக்கமுடியாது
என அறிந்தும்
அழிக்கமுடிவதில்லை
சில எண்களை - கைபேசியிலிருந்து.

இனி
எப்போதுமே
செல்லமுடியாது என அறிந்தும்
கிழிக்கமுடிவதில்லை
சில முகவரிகளை - டைரியிலிருந்து.

இனி
ஒருநாளும்
அவன் முகத்துல முழிக்ககூடாது
என முடிவெடுத்திருந்தும்
எப்போதாவது ஒருமுறை
புரட்டாமல் இருக்கமுடிவதில்லை
அவனிருக்கும் - ஆல்பத்தை.

நீங்கள் இதையும் விரும்பக்கூடும்