Wednesday, November 28, 2012

ஏதேன்


விலக்கப்பட்டதாய்
அறிவிக்கப்பட்ட அடுத்தநொடி
உதடுசுழித்து சிரித்தாள் ஏவாள்
ஆதாமை நோக்கி!
அனுமதியின்றி எழுந்துபோனான்
அவனும் முதுகுகாட்டி!

தெரிவித்திருக்கக்கூடும்
சாத்தான்
என் தந்திரத்தை
முன்கூட்டியே!

பிறிதொருநாளில்
வெறியோடு உலுக்கிக்கொண்டிருந்தான்
ஆதாம்
விஷ விருக்ஷ்த்தின் வேர்களை.

ஆவலோடு
ருசித்துக்கொண்டிருந்தாள்
ஏவாள்
உதிரத்தொடங்கிய கனிகளை.

ந(க)ர(க)மாக மாற‌த்தொடங்கியது
ஏதேன்.

நகர்ந்துவிட்டேன் அங்கிருந்து.


Monday, November 26, 2012

என்னை நானாய்




குணங்கள் அற்று
இருப்பதனால்
கோமாளியெனும் பட்டம்.

தேவைக்கு அதிகமாய்
தேவையில்லை என்ற‌தற்காய்
தேடிப்பிடித்துத்தந்தார்கள்
கையாலாகாதவன்
எனும் கௌரவம்.

சுவைகள் அற்றவனாய்
திரிந்தவனுக்கு
சூட்டிமகிழ்ந்தார்கள்
ஜடம் எனும் அடைமொழி.

சின்னங்கள் இல்லாமல்
அலைவதனால்
நாத்திகனாம்.

அமைதிவேண்டி
மௌனம்காத்தால்
அசமந்தமாம்.

காயங்கள் தவிர்க்க‌
ரகசியம் காத்தால்
அழுத்தக்காரனாம்.

சத்தியம் நீ
அடித்துச்சொல்லும்
கற்பூரத்தில் இல்லை -
எங்கும் நிரைந்திருக்கும்
நித்தியத்தில் இருக்கிறதென்றால்
பொய்யனாம்.

வண்மம் தவிர்க்க‌
விலகிச்சென்றால்
பேடியாம்.

இப்படியாயும்
இன்னும் பலவாய்யும்
அறியப்படும் என்னை
நானாய் அறியநேர்வது
என்றோ?




Saturday, November 24, 2012

காலம்


வெற்றியை
விரட்டிப்பிடிக்கும் முயற்சியில்
வீணாகிக்கொண்டிருக்கிறது
வியர்வைத்துளிகள்.

பொதுவான கணிப்பிற்குள்
சிக்காமல்
போக்குக்காட்டிக்கொண்டிருக்கிறது
வாழ்க்கை.

வெட்டி வீழ்த்தி
வீரநடை போடநினைக்கையில்
பாதையில் பரவிக்கிடக்கும்
நெருஞ்சியை காட்டி
சிரிக்கிறது விவேகம்.

நிதானம் தவறக்கூடாதெனும்
பிரயத்தனத்தில்
நிலைதடுமாறிக்கொண்டிருக்கிறது
நிகழ்காலம்.

சுயமாய்
நிமிரநினைக்கையில்
ஊன்றுகோல் ஏந்தவைக்கிறது
காலம்.

நீங்கள் இதையும் விரும்பக்கூடும்